Бабы келіссе бағын тия ма,
Ванкувер жыйды бәрін қияға…
Көңілі сыйса, сыйып кетер-ау,
Күллі шарайнам шағын ұяға.

Біздің қыз дәудің жолын қиды да,
Несібе шығар, орын тиді, ә?! Read the rest of this entry »

Олимпиада болсын, басқа дүбірлі дода болсын, сайыпқырандар ішінде дүлдүлі оқ бойы суырылып, онысы үшін лайықты медалін алып жатады. О бастан асығы алшысынан түсеріне күдіктілер «бастысы – қатысу» ұранымен мұрт майласа, Құсайын Болт сияқтылардың мақсат-мүдделері түбірімен өзгешелеу келеді. Бір қызығы, қайсыбір спорт түріне зейін қоймайық, бәске қатынасушылар ішінде көп ретте фаворит болатыны бар. Осы біреу жеңеді-ау деп тұрасың… Read the rest of this entry »

Ат төбеліндей 12 жыл… 12 жыл медальге шөліркеу, шеке тырысып, бір жарымай жүру қиын сынақ. Өткен ғасырдың 94-ші жылы Лиллехамердегі Смирновтың айымызды оңымыздан тудыртқан алтыны мен 98-дегі Прокашеваның қоласы айта-айта жүрер толағай табыс еді. Одан кейінгі жылдар бойында Олимпиададағы «қуаңшылық» бүгінге дейін созылып, апшымызды қалайша қуырғанын еске түсіре де бергің келмейді екен. Ванкуверде асық алшыдан түсер деп, ашығын айтайық, қарабайыр жанкүйер біз де, құзырлы шенеуніктер де күтпеді-ау осы. Атыңнан айналайын Хрусталева деген «қызымыз» биатлонда құралайды көзге атты, төрт ату межесінде жиынтық саны 20 нысананы түгел көздеді. Бергерден кейінгі екінші орында тұрақтауы әлем БАҚтарының сенсация деп беретін «ыстық бәліші» болғалы тұр. Рас, тұла бойды қуаныш тұтастай баурап алды қазір. Күміс медальді болдық… Санаға енді-енді еміс-еміс жатысып жатыр. Соңғы сәтке дейін Read the rest of this entry »

Әсіре әсерілеуді байқаған мен пақырыңыз ғана емес шығармын. Дұрыс қой, ел іші барымызды дәріптеп, қадірімізді асырып, абыройымызды асқақтатып отыру күш-жігердің мұқалмауына керек дүниелер шығар. Көрсеқызарлық үстінде шынтуайтқа жанаса қойыңқырамайтын нәрсені «ең әдемі, ең ақылды, ең ұлы» деп атойлап, тыңдарманыңның жүзіне күлкі үйіру ұстамдылық пен әсем әдептің ишараты ма екен, бірақ?

Ванкувер олимпиадасының ашылу салтанатында Read the rest of this entry »

Read the rest of this entry »

Қазақ тілі. Өткен шақ. Ата-әже version:
- Келер жетінің басында кеңсеге қоңырау шаларсың.

Қазақ тілі. Қазіргі шақ. Modern version:
- Понедельникте офиске званда.

Қазақ тілі. Ықтимал келер шақ. Generation next:
- Слышь, браза, чисто дүйсенбі күні мобилама звякать етіп жіберерсің, окей ме?

Қалай барып, не көргенімізді айтып машықтандық қой. Қалай бармай, неге көрмегенімді айтып көрсем ше?

Фокуста – Наша Рашаның премьерасы. «Нәшәйникә, пезнецтің» дәл өзі. Қандай да бір алауыздық емес, ішкі менім мен өзімді тартқыштамады синема төріне. Сюжеттік линиясына, актерлік құрам мен перформансқа лағнет жаудырмайсың ғой. Көрмей жатып. Әйтпесе, ТМД кеңістігін баурап алған Галустян мен Светлаковтың бір білгені бар шығар да… Read the rest of this entry »